Why be happy if I can be normal?

Toen ik een paar dagen geleden opstond op de ochtend van “World Autism Awareness Day”, en ik tijdens mijn uiteraard perfect gestructureerd autistisch ochtendritueel de krantenkoppen aan het doornemen was, kwam ik tot de schrijnende constatatie dat autisme nog zo vaak met een de facto beperking geassocieerd wordt. Het bekritiseren van een ander is dan ook een vaste waarde geworden in mijn ochtendritueel, ik moet mijn zelfwaarde dan ook ergens vandaan halen. Maar, als ik eerlijk ben, kan ik het mijn medemens misschien niet zo kwalijk nemen.

The piece is hosted on Knack's own platform. Click through for the original — this page is just the brief.